Μεθυσμένο ξωτικό

Είναι κάποιες στιγμές 

Λερωμένες κενές

Ανεκπλήρωτες, μύθοι 

Ανείπωτες συνταγές 

Μαγαρισμενες μορφές 

Που χάνονται μες τη λήθη 

...

Μεσα στου κόσμου το βυθό 

Ενα αθόρυβο κενό 

Έρεβος που απλώνει 

Κι εγω μαζεύω λιγο φώς 

Πλανιεμαι τώρα μοναχός 

Κι ο φόβος μου με γλιτώνει 

....

Δεν έχω που να κρατηθώ 

Ψάχνοντας κάπου να πιαστώ 

Το ξημέρωμα ζυγωνει 

Σα μεθυσμένο ξωτικό 

Θα πιω μια στάλα λυτρωμο 

Να βρω άσπρο πάτο, ξημερώνει 

....

Μια νέα μέρα ξεκινάει 

Κι εμένα ο χρόνος μου μετράει 

Μα δε μπορώ να ακολουθήσω 

Στα δεκανικια που χω χτισει 

Η μοιρα μου με χει συστήσει 

Το παρελθον θελω να σβησω 


...

Παροχειμενες συνηδησεις 

Χαραγμένες αναμνήσεις

Δε μ αφήνουν να φανω 

Στου ανειπωτου τη δόξα 

Σε καθε αμυαλου τη λόξα 

Τρέχω κάπου να κρυφτώ 

....

Μη με ρωτήσεις το γιατί

Θα βρεις απάντηση πικρή

Δρόμος που δεν τελειώνει

Άνιση μάχη ειν αυτή

Σα κρότος μέσα στη σιωπή

Και το μυαλό μου  με θολώνει

....

Τα δεδομένα σας μικρά 

Μα θα πετάξω πιο ψηλά

Και θα κατέβω μόνο αν θέλω να γελάσω

Γιατί δε γίνεται αλλιώς

Δικός σας θα μείνει ο λιγμος 

Είναι ένα δώρο απο μένα θα κεράσω 

....

Πλάτη δε βάζω όσο κι αν θες 

Μιζέρια κι αναθεματιες 

Μη μου πετάς δε με τρομάζει 

Ν ακολουθησω μη μου λες 













 





Ian  -  12/12/2020, 23:41


 

Σχόλια